Hiszpania kwatera

      Czasami można natrafić w Hiszpanii na napisy camas (noclegi) i habitaciones (pokoje), umieszczane na prywatnych domach lub w barach. Czasami napis brzmi camas y comidas, co oznacza noclegi z wyżywieniem. Jeśli ktoś dysponuje niewielkimi funduszami, niech zwróci na nie uwagę, zwłaszcza gdy otrzymuje ofertę na dworcu autobusowym i właściciel jest skłonny potargować się. Niedawno pojawiły się też casas rurales (domy wiejskie), pomyślane na wzór francuskich gîtes. Warunki, jakie oferują, bywają różne: od pensjonatów ze śniadaniem po wolno stojące wiejskie domki do wynajęcia.

      W Hiszpanii dosyć łatwo jest znaleźć skromne, ale i tanie kwatery. Ceny są wyższe tylko w największych miejscowościach i kilku miastach szczególnie popularnych wśród turystów, takich jak Toledo i Sewilla. Często warto potargować się, jako że ceny urzędowe niekoniecznie muszą być przestrzegane. W szczycie sezonu trudno liczyć na powodzenie przy "targowaniu" (chociaż hotele przeważnie mają pokoje w różnych cenach i zwykle w pierwszej kolejności oferują droższe), ale przy mniejszym ruchu nawet w bardziej eleganckich miejscach można liczyć na znaczną zniżkę. W większości hoteli są pokoje trzy- lub czteroosobowe, odpowiednie zwłaszcza dla rodzin z dziećmi.

      Hiszpania to kraj, w którym miejsca zakwaterowania dzielą się na wiele różnych rodzajów. Warto zapoznać się z ich terminologią. Najtańsze są fondas (znakiem rozpoznawczym jest litera F na niebieskim kwadracie, często umieszczana nad barem). Zaraz za nimi znajdują się casas de huéspedes (podobny znak z literkami CH), następnie pensiones (P) oraz rzadziej spotykane hospedajes. Trudno powiedzieć, czym różnią się między sobą, ale z reguły w fondas i pensiones podaje się posiłki (w niektórych można wynająć tylko pokój z wyżywieniem).

      Casas de huéspedes (rodzaj pensjonatu) przyjmowały niegdyś przede wszystkim wczasowiczów przebywających w danym miejscu przez dłuższy czas. W niektórych nadmorskich miejscowościach wypoczynkowych, popularnych wśród rodzin hiszpańskich, ten zwyczaj utrzymuje się do dzisiaj. Hostales (oznaczone Hs) i hostal-residencias (HsR) są trochę droższe, ale jest ich więcej. Dzielą się na kategorie oznaczane jedną, dwiema lub trzema gwiazdkami, ale poza tym ceny w nich zależą od położenia - z reguły im mniej uczęszczane miejsce, tym niższe ceny. Większość hostales jest dobrze wyposażona, pokoje mają zwykle osobne prysznice, więc opłaca się z nich korzystać (dotyczy to zwłaszcza pokoi dwuosobowych). Oznaczenie residencia wskazuje, że otrzymuje się nocleg bez posiłków. Można liczyć najwyżej na śniadanie. Wyżej w skali cenowej znajdują się hoteles (H), również oznaczone gwiazdkami - od jednej do pięciu. Kwatery w hotelach jednogwiazdkowych kosztują nie więcej niż w trzygwiazdkowych hostales, a czasami są nawet tańsze. W hotelu z trzema gwiazdkami płaci się o wiele więcej; cztery lub pięć gwiazdek to znak kategorii luksusowej i odpowiednich do niej cen. U góry skali znajdują się również państwowe paradores, piękne kwatery mieszczące się często w dawnych zamkach, klasztorach oraz innych zabytkowych budynkach. Oferują one wspaniałe możliwości noclegu, ale niewielu może sobie na nie pozwolić. Nawet jeżeli kogoś nie stać na to, by się tu zatrzymać, może obejrzeć sobie sam budynek; zwykle są w nim miłe, stylowe bary.